10 odličnih filmova u kojima se radnja odigrava (uglavnom) u jednoj prostoriji

#PozorišnaPredstava #MedicinskaSestra #MajklKejn #EnioMorikone

samuel-l.-jackson-the-hateful-eight.jpg

S vremena na vrijeme tražimo da film bude nešto jednostavniji. Ponekad nas umori da stalno gledamo robote koji udaraju jedni druge, muškarce u šarenim spandeks odijelima i razaranje raznih arhitektonskih znamenitosti. Iako vizuelno zanimljivo, ovo zna i da dosadi. Ponekad, sve što nam treba jeste da gledamo kako grupa ljudi pokušava da riješi neki problem u jednoj prostoriji.

Ovo je lista baš takvih filmova – onih čija se radnja odigrava (uglavnom) u jednoj prostoriji. Radi se o filmovima različitih žanrova, a ono što ih povezuje je jednostavnost i fokus na ljudski aspekt, koji je osnovni pokretač priče.

Priča ne funkcioniše zbog specijalnih efekata, ona funkcioniše jer vam je stalo do likova i kako će oni razriješiti određenu situaciju. Bez obzira da li je radnja oblikovana u dramu, triler, vestern ili čak komediju, svojom jednostavnošću dokazuje da nema potrebe za holivudskom ekstravaganzom.

Sve što je potrebno jeste da osigurate da je gledaocima stalo do likova i njihove priče, te da se vijerno prikaže njihova kompleksnost unutar te jedne sobe (ili ograničenog broja lokacija).

“Čovjek sa Zemlje” (“The Man from Earth”, 2007)

“Čovjek sa Zemlje” se odigrava uglavnom u jednoj prostoriji, tokom oproštajne zabave za univerzitetskog profesora Džona Oldmana (čiji lik tumači Dejvid Li Smit), koji svojim kolegama otkrije da je zapravo star 14.000 godina (tj. da je kromanjonac). Ovo izazove lavinu pitanja od strane njegovih veoma obrazovanih kolega, koji do kraja filma pokušavaju da otkriju da li je ova njegova tvrdnja zaista tačna.

Ovo je odličan primjer filma gdje ljudi diskutuju u jednoj prostoriji, a sve to čini vrhunsku zabavu. Naravno, potpomognuto odličnom glumačkom postavom, koju, između ostalih, čine Toni Tod (Tony Todd), Vilijem Kat (William Katt) i Ričard Rile (Richard Riehle).

“Mizeri” (“Misery”, 1990)

Ova lista ne bi bila potpuna bez klasika Stivena Kinga (Stephen King), u kojem poznati pisac upoznaje svoju najveću obožavateljku. Džejms Kan (James Caan) tumači ulogu Pola Šeldona, pisca serije romantičnih romana, koji doživi nesreću tokom mećave, a spasi ga Eni, bivša medicinska sestra (uloga koja je Keti Bejts donijela Oskara).

Na početku, Eni se čini kao luckasta, ali najslađa žena na svijetu, međutim, kada pročita njegov novi rukopis, koji je nosio svom izdavaču, a u kojem jedan od glavnih likova umire, ova slatka žena se prepusti svom urođenom bijesu. Ona ga tjera da ponovo napiše posljednje poglavlje novog romana, dok on pokušava da pobjegne.

Pročitajte još:   Nije znala šta kupuje: Baka ukrasila jelku tanga gaćicama

“Mizeri” je prepun jezivih scena i fantastične neizvjesnosti, što odlično prikazuje veliki raspon režisera Roba Rajnera (Rob Reiner). Film ne uključuje sve jezive događaje koje je Stiven napisao u knjizi, kao ni jedan od glavnih konflikata (to što Pol razvije ovisnost o lijekovima protiv bolova), ali uprkos tome, ovo je jedna od najboljih adaptacija Kingovih romana.

“Posljednji voz” (“The Sunset Limited”) – 2011. godina

Kormek Mekarti (Cormac McCarthy) je jedan od najpoznatijih američkih pisaca, a “Posljednji voz” je jedna od najboljih adaptacija njegovih djela. Vjerodostojno prikazuje svu tminu Mekartijevog djela kroz dijalog, naspram poetičnog, ali nasilnog divljaštva.

Film se u cjelosti odigrava u jednoj sobi, u kojoj su dvije osobe – Bijeli, kojeg igra Tomi Li Džouns (Tommy Lee Jones), i Crni, čiji lik tumači Semjuel L. Džekson (Samuel L. Jackson). Tokom njihovog dugog razgovora shvatimo da je Crni spriječio Bijelog da počini samoubistvo. Budući da je Crni posvećeni hrišćanin, a Bijeli potišteni intelektualac koji prezire religiju, ubrzo tema njihove diskusije postaje priroda realnosti, sudbina i život.

Oba glumca su odigrala fantastično svoje uloge, koje su, prema mnogima, najbolje u njihovim karijerama. Džouns je i režirao ovo ostvarenje, a čak i na ovoj ograničenoj lokaciji je uspio da stvori atmosferu neophodnu da bi priča funkcionisala.

“Unakrsna vatra” (“Free Fire”, 2016)

Jedan od najzabavnijih filmova 2016. godine je “Unakrsna vatra” Bena Vitlija (Ben Wheatley). Tehnički, radnja filma je smeštena u skladište, a ne u jednu sobu, ali i dalje zaslužuje da se nađe na ovoj listi.

Šarlto Copli (Sharlto Copley) igra Verna, narcisističnog lika koji želi da bude opasna faca i vodi bandu trgovaca oružjem, dok Kilian Marfi (Cillian Murphy) igra Krisa, plemenitijeg vođu Irske republikanske armije. Međutim, ovaj film nema glavnog lika, već svi dobiju svojih pet minuta.

Film je spoj kriminalističkog i komedije, ali je i akcija koju vidimo za svaku pohvalu. Iako uključuje i mnogo eksplozija, i svaki metak je glasan i žestok, a šteta koju nanese realistična, ono što čini da film funkcioniše je najviše ljudska reakcija na paniku i zbrku.

“Ulični psi” (“Reservoir Dogs”, 1992)

Ovo se čini kao očigledan izbor – priča o preživjelim kriminalcima nakon pljačke nakita, koja je pošla po zlu, a koji onda pokušavaju da otkriju ko ih je ocinkario. Mnogi, naravno, zamjeraju Kventinu (Quentin Tarantino) što je neke elemente “posudio” iz klasika “City on Fire”, ali i “Ulični psi” imaju elemente vrijedne pažnje, poput monologa o bakšišu i značenju Madonine pjesme “Like a Virgin”.

Pročitajte još:   Događaji koji su obilježili 14. decembar

Radnja se većinski odigrava na mjestu gdje se kriminalci sastanu poslije pljačke i, iako ne vidimo samu pljačku, čujemo detaljno šta se tokom nje desilo. Glumačka postava uključuje Majkla Medsena (Michael Madsen), Harvija Kajtela (Harvey Keitel), Tima Rota (Tim Roth), Stiva Bušemija (Steve Buschemi), kao i pokojne Lorensa Tirnija (Lawrence Tierney), Krisa Pena (Chris Penn) i Edvarda Bankera (Edward Bunker). Pojavljuje se čak i sam Tarantino, kao pljačkaš nesrećnog kodnog imena Gospodin Smeđi.

“12 gnjevnih ljudi” (“12 Angry Men”, 1997)

Na ovoj listi se morala naći priča u kojoj jedan porotnik sumnja u sigurnost svojih kolega u pogledu krivice jednog mladića, ubjeđujući ih tokom cijelog filma. Ovaj film se našao na listi jer ima sve moralne dileme i sjajne performanse koji čine jednu klasičnu dramu.

Iako je originalni film bezvremenski klasik, na ovoj listi se ipak našao rimejk iz 1997. godine, koji je ekstremno potcijenjen. Džek Lemon (Jack Lemmon) ovdje tumači ulogu porotnika broj 8, koji se suprotstavlja kolegama porotnicima.

Pored glumačkog talenta, Vilijem Fridkin (William Friedkin), režiser klasika poput “Francuska veza” (“The French Connection”) i “Egzorcist” (“The Exorcist”), bio je zadužen i za režiju ovog ostvarenja. Budući da je napravio i nekoliko grešaka u svom kinematografskom repertoaru, ovo je možda jedan od njegovih posljednjih velikih filmova.

“Podlih osam” (“The Hateful Eight”, 2015)

“Podlih osam” bi veoma lako mogao da bude Tarantinov najbolji film nakon “Pretparačkih priča” (“Pulp Fiction”). Mnogi favorizuju “Prokletnike” (“Inglorious Basterds”), ali bi ovaj mogao da bude superiorniji baš zbog ograničenog prostora na kom se radnja odigrava, što čini da film izleda kao pozorišna predstava u kojoj ovi sjajni likovi pokušavaju da nadmudre jedni druge.

Legendarni Enio Morikone (Ennio Morricone) je komponovao muziku, čiji je dio nastao originalno za “Stvora” (“The Thing”) Džona Karpentera (“John Carpenter”), što je pridonijelo da atmosfera ovog filma bude zlokobna i napeta.

Teško je izabrati ko se glumački ističe u ovom ostvarenju. Možda je to Dženifer (Jennifer Jason Leigh), sa svojim igranjem psihotične Dejzi, ili Rasel (Kurt Russell), dok igra prostodušnog lovca na glave. Ističe se, naravno, i Džekson, u trenucima svojstvenim samo njemu, koji su potpuno presmiješni.

Pročitajte još:   Gradić isplanirao proslavu za pogrešnu godinu

“1408” (2007)

Još jednom na ovoj listi imamo ekranizaciju djela Stivena Kinga, jer Stiven voli da prostorno ograniči svoje likove.

Glavni lik ovog djela je pisac koji je posvetio karijeru istraživanju natprirodnog. Majk obilazi groblja, hotele i ostala opsjednuta mjesta, obično otkrivajući da ta mjesta i nisu opsjednuta.

Radeći na novoj knjizi, Majk otputuje u Njujork, da provede noć u sobi 1408 hotela Delfin, u kojoj je tokom posljednjih nekoliko decenija više od 50 ljudi izgubilo život. Upravo u toj sobi se odigrava radnja ovog filma.

“Njuškalo” (“Sleuth”, 1972/2007)

Ukoliko volite Šerloka i koncept u kojem dva intelektualca odmjeravaju svoje intelektualne sposobnosti, ovo je film za vas. Odigrava se u vili u kojoj dva muškarca, pod uticajem svojih ogromnih ega, pokušavaju da nadmudre jedan drugoga.

Film je fokusiran na dva glavna lika i komični razgovori između njih dvojice su prava poslastica. U originalu ova dva lika igraju Lorens Olivije (Laurence Olivier) i Majkl Kejn (Michael Caine), dok u rimjeku Keneta Brane (Kenneth Branagh) uloge tumače Džud Lo (Jude Law) i opet Majkl Kejn, koji je sada preuzeo Olivijeovu ulogu.

Oba filma vrijedi pogledati, ali završetak originala pruža mnogo više zadovoljstva gledaocu.

“Prozor u dvorište” (“Rear Window”, 1954)

Džefris je fotograf koji je primoran da se odmara u svom stanu dok mu se ne oporavi slomljena noga. On nije osoba koja voli da bude u kući, a ne pomaže ni val vrućine koji je naišao i nikako da prođe.

U pokušaju da pobijedi dosadu, on počne da posmatra svoje sustanare iz apartmanskog kompleksa, te postane veoma upoznat sa njihovim privatnim životima. Fotograf razviije posebnu opsesiju prema gospodinu Torvaldu, za kog vjeruje da je ubio svoju suprugu.

Ovaj film je odličan primjer kako ispričati priču u ograničenom prostoru, budući da se gotovo čitava radnja odigrava u Džefrisovom stanu. Hičkok (Alfred Hitchcock), ne samo da je pomjerio granice kinematografije tog vremena, već je uspio staviti veoma provokativan podtekst u naizgled naivne filmove.

Naslovna fotografija: YouTube screenshot

Izvor: Taste of Cinema / Bosonoga

Izvor: Bosonoga

Želite reklamu na portalu Crna Gora? Javite nam se!

Želite i vi da pišete za Crnu Goru? Pridružite nam se!

Ostavite komentar