Igor PEJOVIĆ: Umjetnička muzika zahtijeva najdublje intelektualne zadatke

Игор ПЕЈОВИЋ: Умјетничка музика захтијева најдубље интелектуалне задатке

RAZGOVARALA: Milanka Ćorović

Neko je jednom rekao da muzika komunicira sa čovjekovom podsvješću, odnosno onim dijelom ličnosti koji čovjek često ni sam ne poznaje, a koji moćno utiče na njegovo biće. Moj današnji sagovornik muziku stvara kroz, kako kažu, najnježniji i najkrvaviji instrument – violinu. On je Igor Pejović.

Igor je dobitnik brojnih nagrada i priznanja, a talenat je izbrusio uz pomoć profesora Igora Petruševskog na Konzervatorijumu “Richard Wagner “ u Beču, gdje je i završio magistarske studije, kada je imao svega dvadeset jednu godinu. U intervjuu koji slijedi Igor govori o njegovom odnos prema muzici, humanitarnom radu…

Igor Pejović, sagovornik portala Crna Gora

“Muzika izražava ono što se ne može reći, a o čemu je nemoguće ćutati“ (V. Igo). Ona manifestuje ljepotu, i to je jedan od razloga zašto nas toliko privlači, zašto nam je toliko potrebna. U svijet muzike ste zakoračili izuzetno rano, sa četiri godine.

Da li se sjećate trenutka kada ste poželjeli, da ta tajna i pitanja Vaše duše budu muzički izražena. Da li ste to pomislili kada ste prvi put čuli violinu — ovo je način da izrazim sebe do kraja?

Odnos prema muzici se neprekidno mijenja i produbljuje. Postoji ličnost, kao centralna figura u umjetnosti i zvuk kao materijal za rad. Muzika nastaje između te dvije strane. U tom uzrastu, muzika se za mene svodila na intuiciju, niz različitih tonova i ništa više od toga.

S pet godina upisali ste muzičku školu „Andre Navara“, u Podgorici, a nagrade i priznanja stigla su veoma brzo. Sa samo 11 godina imali ste solističke koncerte, a u toj dobi znali ste da vježbate i osam sati dnevno. Nakon završene osnovne škole, upisali ste se na Muzičku akademiju na Cetinju. Dakle, Vaš put ka uspjehu je svakako bio brz.

Koliko je sve to, za jednog dječaka, bilo naporno. Da li smatrate da ste nešto bitno propustili u odnosu na Vaše vršnjake u tom periodu odrastanja?

Mislim da to pitanje propuštanja u odnosu na vršnjake ugrožava individualnost kod djece. Ono što je kod muzičara čest slučaj, a tiče se propuštanja, je opšte obrazovanje.Taj nedostatak primjećujem kao zajednički za muzičare iz svih krajeva svijeta. Apropo prvom pitanju o izražavanju putem muzike, tvrdim da je opšte obrazovanje ispred muzičkog. U protivnom nema divljenja za umjetnika i njegov rad.

Humanitarni gala koncert, Podgorica 2018.godina

Mnogi se žale da nedostaje više kulture. Da li je to i Vaš utisak ili ste bliži razmišljanju da u stvari nema dovoljno interesovanja za kulturu?

Ne postoji period u istoriji kad umjetnička muzika nije bila u krizi. Niti postoji trenutak kad se doveo u pitanje njen opstanak. Danas ne znamo tačno šta sve (ne)podrazumjeva kulturu odnosno umjetnost, zato se pojavljuje nužni pojam visoke umjetnosti. Kultura je prilagođena svim slojevima društva i to prouzrokuje veliku slojevitost u umjetnosti. Što se tiče visoke umjetnosti, nije realno očekivati da bude masovnija nego što jeste. Što više silazimo u niže krugove umjetnosti publika je masovnija. U toj piramidi i umjetnici i publika nađu mjesto za svoja interesovanja i svoj ukus.

Da li jedan ton iz cijele složene partiture može da postane noćna mora muzičaru?

Jedan ton može da bude bijeg od noćne more, možda.Tačno je sve što čujemo o velikom radu u muzici. Umjetnička muzika zahtijeva najdublje intelektualne zadatke, često i fizičke. Rad je konačni odgovor na većinu profesionalnih dilema, čime god se bavili.

Umjetnost dijeljenja – dani europske kulturne baštine, Ulcinj, 2018. godina

 Koja osobina je ključna pri vrednovanju nečijeg muzičkog talenta?

Toliko postoji drugačijih pristupa muzici i različitih vrsta talenata od kojih nastaje kvalitetna muzika. Muzika je prevelika oblast da bi postojala ključna osobina i ta širina je zapravo bogatstvo muzike. Hoću da kažem, pristup i talenat za muziku nije jedan. Jako je važno diskutovati o ukusima u okviru jedne kategorije kvaliteta ,a ne mješati kvalitet i ukus.

Nije lako biti umjetnik, nositi sa sobom taj dar, neprestano ga njegovati, intezivno raditi na njemu…Pretpostavljam da ste nailazili na mnoge izazove tokom godina. Da li ste razmišljali da odustanete?

Razmišljao sam da odustanem od svega što uzurpira bavljenje muzikom. Danas su visoko postavljeni standardi u muzici, a opet ne bih znao da navedem nijednog mlađeg muzičkog uzora. Zbog jurnjave za tehničkim dostigućima, koji jesu realan uslov za “uspjeh“, u cijeloj Evropi je prisutan određeni grč u muzici. Previše je strogoće. Danas je ozbiljna muzika postala i stroga muzika. Pogledajmo opet Mocarta, kao ultimativni muzički uzor, njegov život, odnos prema muzici, a i simbol umjetnika u tom vremenu.

Otvaranje muzičkog dijela programa, festival Budva grad teatar,2017. godina

Humanost je jedna od najvrednijih ljudskih karakteristika. Za tako nešto, jednostavno morate da imate dušu. U današnje vrijeme malo je ljudi koji prepoznaju tuđu muku i odluče se pomoći koliko mogu ili da uključe druge ljude koji imaju mogućnost pomoći.

Pored svega, nalazite vremena da se posvetite humantiranom radu. Član ste “Rotarakt“ kluba koji predstavlja podmladak “Rotari“ kluba. Kako je to počelo i kakav je Vaš doživljaj takvih aktivnosti?

Moj pradjed i otac bili su članovi “Rotari“ kluba tako sam i ja nastavio njihovim putem. Crna Gora je jako specifična (u svijetu), prvo po broju stanovnika manjeg evropskog grada kojima pripada suvereno državno uređenje. Drugo, po osjećaju zatvorenosti granica usljed geografske pozicije i preniskih životnih standarda u susjednim državama. Vizni režim postoji za sve zemlje EU, tako u Crnoj Gori važi neko dobrovoljno utočeništvo.

U takvom ambijentu možemo pomoći sebi jedino ukoliko pomognemo drugome i uredimo prijatnu atmosferu za život. Valjda humanost svakog čovjeka u 21. vijeku ne bi trebala da se dovede u pitanje. Pored “mirenja sa činjenicama“, treba ostati začuđen nad životnim standardom male turističke zemlje sa izlazom na Mediteransko more? Kvalitetnim obrazovanjem i kulturom mora se smanjiti bunilo prema odgovornostima koje nosi svaki punoljetni građanin u Crnoj Gori.

Baroksal, Beč – Austrija, 2018. godina

 Da li za kraj možemo pričati o nekim narednim godinama, na čemu radite i šta to Vaši poštovaoci mogu da očekuju?

Trenutno se nalazim u Belgiji gdje sam tokom školske godine vezan za master studije i raznovrsne koncertne aktivnosti. Od maja ću nastupati zajedno sa pijanistom Andrijom Jovovićem u okviru više različitih evropskih festivala.

Naročito me raduju budući nastupi sa “Crnogorskim orkestrom mladih“ koji je od osnovanja 2018. godine, za kratko vrijeme, ostvario uspješnu saradnju sa važnim partnerima sa domaćih i međunarodnih adresa. Rezultat toga je dobar broj zakazanih koncerata već u januaru za ljeto ove godine. U pripremi je i prvi dvodnevni festival mladih umjetnika u Crnoj Gori koji će biti u julu.

Ostale članke/kolumne Milanke Ćorović možete vidjeti ovdje http://crna.gora.me/author/mila/

profesionalni-fotograf-foto-radevic-baner
profesionalni-fotograf-foto-radevic-baner